Kimyasal element florun atom numarası 9 ve sembolü F’dir. En hafif halojen olan flor, normal koşullar altında son derece zehirli, soluk sarı renkli diatomik bir gazdır. Son derece reaktiftir ve hafif inert gazlar hariç diğer tüm elementlerle reaksiyona girerek onu en elektronegatif reaktif element yapar.
Flor genel olarak en bol bulunan 24. elementtir ve Dünya’da ise en bol bulunan 13. elementtir. Eritme için metal cevherlerinin erime sıcaklıklarını düşürmek amacıyla, florun ana mineral kaynağı olan florit eklenmiştir. “Akmak” anlamına gelen Latince fluo fiili, minerale adını vermiştir. Florit ilk kez 1529 yılında tanımlanmıştır. Flor ilk kez 1810’da bir element olarak önerildi, ancak bileşiklerini ayırmak zor ve tehlikeliydi, bu da birkaç erken deneycinin ölümüne veya yaralanmasına yol açtı. Fransız kimyager Henri Moissan, ilk olarak 1886 yılında elementel florini ayırmak için düşük sıcaklıkta elektroliz kullandı; bu yöntem bugün üretim için kullanılmaktadır. İkinci Dünya Savaşı’nın Manhattan Projesi sırasında, en önemli uygulaması olan uranyum zenginleştirme için flor gazının endüstriyel üretimi başladı.
Saf florun rafine edilmesinin yüksek maliyeti nedeniyle, ticari uygulamaların çoğunda flor bileşikleri kullanılmakta olup, çelik üretimi tüm çıkarılan floritin yaklaşık yarısını oluşturmaktadır. Kalan florit, alüminyumun rafine edilmesinde çok önemli olan kriyolite veya diğer organik florürlere giden yolda kostik hidrojen florüre dönüştürülür. Mükemmel kimyasal ve termal dayanıklılıkları nedeniyle, karbon-flor bağına sahip moleküller PTFE, elektrik yalıtımı ve soğutucu (Teflon) yapımında sıklıkla kullanılır. C-F bağları fluoksetin ve atorvastatin gibi ilaçlarda bulunur. Çözünmüş florür tuzlarından gelen florür iyonu diş çürüklerini önlediğinden, diş macunu ve su floridasyonu bunu içerir. Florokimyasalların yıllık satışları dünya çapında 69 milyar ABD dolarından fazladır.
Florokarbon gazlarının küresel ısınma potansiyeli karbondioksitinkinden 100 ila 23.500 kat daha fazladır ve SF6 bilinen moleküller arasında en büyük küresel ısınma potansiyeline sahiptir. Karbon-flor bağının sağlamlığının bir sonucu olarak, organoflor bileşikleri sıklıkla çevrede kalır. Az sayıda bitki ve deniz süngeri, avcıları engellemeye yardımcı olan organoflor toksinleri (çoğunlukla monofloroasetatlar) üretir; florun memelilerde bilinen bir metabolik işlevi yoktur.
Kaynak: Wikipedia
