Ağır bir yük taşırken bir sıvı içinde yüzen yüz karınca, kendi kendine hareket eden tek bir parçacığa benzer. Uzun boynuzlu 100 çılgın karıncadan oluşan bir koloni, kendilerinden 10.000 kat daha ağır bir şeyi aynı anda yakalayabilir ve kelimeler kullanmadan yuvalarına götürebilir. Bilim insanları bu başarının altında yatan karınca davranış ilkelerinin farkında olsalar da, grubun nasıl hareket ettiğine dair ayrıntılı bir tanımdan yoksundurlar. Bu açıklama şu anda İsrail’deki Weizmann Bilim Enstitüsü’nden Tabea Heckenthaler ve meslektaşları tarafından sunuluyor ve kendi kendine hareket eden bir parçacık için tahminlere uyduğunu gösteriyor . Bu keşif, karmaşık sistemlerin modellenmesi için daha basit bir yöntem sağlıyor.
Yiyecek arayan bir karınca, tek başına taşıyamayacağı kadar büyük bir yiyecek bulduğunda diğer karıncaları çekmek için feromon izi kullanır. Yeterli sayıda yardımcı olduğunda dudaklarıyla nesneye tutunur ve onu eve doğru taşırlar. Karıncalar sürtünmeyi azaltmak için yükselirken, arkadaki diğerleri yükü çeker.
Bilim insanları tek tek karıncaları inceleyerek daha fazla bilgi edindiler. Örneğin, bir karınca tutunduktan sonra, çabalarını diğer işçilerle koordine etmeden önce yuva olduğuna inandığı yöne doğru sürükleyerek yaklaşık 10 saniye geçirir. Buna ek olarak, çalışanlar arasında sürekli bir değişim söz konusudur ve yeni karıncalar ayrılanların bıraktığı boşlukları doldurmak için devreye girerler.
Heckenthaler ve meslektaşları bu tür bireysel eylemleri dikkate almıyor; bunun yerine karıncaları ve yiyecek maddesini tek bir hareketli sistem olarak görüyorlar. Karıncaları çekmek için kedi mamasıyla kaplanmış çark şeklinde bir yükün kullanıldığı denemelerde, karınca-yük sisteminin, kendinden tahrikli parçacıkların yönlendirilmiş yürüyüşlerine benzeyen yollar boyunca hareket ettiğini keşfettiler.
Araştırmacılar aynı zamanda çeşitli sayıda karınca tarafından taşınan çarkların yörüngelerini karşılaştırarak grup düzeyindeki ölçümlerden karıncaların bireysel davranışlarının özelliklerini çıkarabileceklerini gösterdiler.
Kaynak: physics aps org
