Fosfor, atom numarası 15 olan ve adında P harfi bulunan kimyasal bir elementtir. Fosfor iki ana formda görülen bir elementtir: kırmızı ve beyaz. Bununla birlikte, güçlü reaktivitesi nedeniyle, fosfor Dünya’da hiçbir zaman serbest bir element olarak bulunmaz. Yerkabuğunun kilogramı başına yaklaşık bir gram fosfor içerir. Fosfor tipik olarak minerallerde fosfat olarak görülür.
1669 yılında fosforun temel formu olan beyaz fosfor keşfedilmiştir. Beyaz fosfor kelimesi Yunan mitolojisinden gelmektedir ve Venüs gezegeni olan “Sabah Yıldızı “na atıfta bulunarak “ışık taşıyan” (Latince Lucifer) anlamına gelmektedir. Beyaz fosfor oksijene maruz kaldığında zayıf bir parıltı gösterir, bu nedenle bu adı almıştır. Fosforun bu özelliği, aydınlatmadan sonra parlama anlamına gelen fosforesans kelimesinin ortaya çıktığı yerdir. Bununla birlikte, kelime o zamandan beri aynı zamanda bir parıltı yaratan farklı bir fiziksel sürece atıfta bulunmaya başlamıştır. Şimdi kemilüminesans olarak bilinen beyaz (ama kırmızı olmayan) fosforun oksidasyonu, fosfora ışıltısını veren şeydir. Fosfor, nitrojen, arsenik, antimon ve bizmut ile birlikte bir piktojendir.
Fosfor, yaşamın sürdürülmesi için çok önemli olan fosfat iyonu PO43’ü içeren moleküller olan fosfatların bir bileşenidir. Fosfatlar fosfolipidlerin, DNA, RNA, ATP ve hücrelerde bulunan diğer karmaşık moleküllerin önemli bir parçasıdır. İnsan idrarı, elementel fosfor izolasyonunun ilk kaynağıydı ve erken fosfat kaynakları arasında kemik külü de vardı. Fosfat, hayvan kalıntılarının ve dışkılarının fosilleşmiş birikintilerinde bulunduğundan, fosfat madenleri fosil içerir. Bazı su ortamlarında, düşük fosfat seviyeleri önemli bir büyüme kısıtlaması oluşturur. Çıkarılan fosfor bileşiklerinin çoğu gübre olarak kullanılmaktadır. Yıllık fosfat ihtiyacı, insan nüfusunun artışından yaklaşık iki kat daha hızlı artmaktadır, çünkü bitkilerin topraktan çıkardığı fosforun yerini alması gerekmektedir.
Organofosfor kimyasalları ayrıca sinir ajanları, böcek ilaçları ve deterjanlarda da kullanılmaktadır.
Fosfor, oldukça farklı özelliklere sahip bir dizi allotrop halinde bulunur. Beyaz fosfor ve kırmızı fosfor en yaygın iki allotroptur.
Uygulamalar ve kimyasal literatür açısından en önemli elementel fosfor türü, sıklıkla WP olarak kısaltılan beyaz fosfordur. Her biri dört atomunun her birini diğer üçüne bağlayan tek bir resmi bağa sahip olan dört yüzlü P4 moleküllerinden oluşan yumuşak, mumsu bir katıdır. Bu P4 tetrahedron, 800 °C (1.470 °F) sıcaklığa kadar sıvı veya gaz halindeki fosforda da bulunabilir ve bu noktada P2 moleküllerine ayrılmaya başlar.
Gaz fazındaki P4 molekülünün P-P bağ uzunluğunu hesaplamak için gaz elektron kırınımı kullanılmıştır, bu da rg = 2.1994 Angströmdür. Elektronların büyük ölçüde delokalize olduğu küresel aromatiklik veya küme bağı, bu P4 tetrahedronundaki bağ tipini karakterize etmek için kullanılabilir. Tipik aromatik molekül benzenin 11 nA/T’sinden çok daha fazla olan toplam 29 nA/T’lik manyetik olarak üretilen akımların hesaplamaları bunu göstermek için kullanılmıştır.
Beyaz fosforun iki kristal formu vardır: (alfa) ve (beta) (beta). Formu oda sıcaklığında kararlı kalabilir. Daha yaygındır, kübik kristal yapıya sahiptir ve 195,2 K’de (78,0 °C) altıgen kristal yapıya sahip olan -formuna dönüşür. Bu formları oluşturan P4 tetrahedraların göreceli yönelimleri bu formlar arasında değişiklik gösterir. Beyaz fosfor formunda üç hafif farklı P4 molekülü veya 2.1768 ile 2.1920 Angström arasında 18 farklı P-P bağ uzunluğu mevcuttur. P-P bağları tipik olarak 2.183 Å (Angström) uzunluğundadır.
Kaynak: Wikipedia
