Michigan Üniversitesi Rogel Kanser Merkezi’nde yapılan yeni bir araştırmaya göre, kişinin beslenme şeklini değiştirmesi kolon kanseri tedavisini iyileştirmek için gerekli olabilir. Kanser hücrelerinin yaşaması ve gelişmesi için beslenmeye ihtiyaçları vardır. mTORC1, bir hücrenin en önemli besin algılama moleküllerinden biridir. Hücrelerin çeşitli besinleri algılamasını ve sonuç olarak genişleyip çoğalmasını sağlar, bu nedenle sıklıkla hücre büyümesinin ana düzenleyicisi olarak adlandırılır. Besinler azaldığında hücreler mTORC1’i kapatır ve besin algılaması kapanmış olur.
Önemli soru, mTORC1’in kolon kanserinde hiperaktif olduğu bilinmesine rağmen, kolon malignitelerinin ana düzenleyiciyi açmak için besin algılama yollarını kullanıp kullanmadığıdır.
Kolon kanserinde tümörlerdeki besin miktarı azaldığında, hücreler ne yapacaklarını şaşırırlar. Büyümek için gerekli besinler olmadan bir krize girerler ve bu da önemli ölçüde hücre ölümüne neden olur.
Düşük proteinli bir diyetin, hücrelerde ve farelerde kanser büyümesinin ana düzenleyicisini aktive eden beslenme sinyal yolunu bozduğu araştırmacılar tarafından gösterilmiştir.
Hücrelerin beslenme ipuçlarına yanıt olarak büyüme ve çoğalma yeteneği, düzenleyici mTORC1 tarafından yönetilir. Kanseri geleneksel tedavilere karşı daha dirençli hale getirdiği ve spesifik mutasyonlara sahip malignitelerde son derece aktif olduğu bilinmektedir.
GATOR adı verilen bir kompleks aracılığıyla, düşük proteinli bir diyet ve daha spesifik olarak iki temel amino asidin azalması, beslenme sinyallerini değiştirmiştir.
GATOR1 ve GATOR2 birlikte mTORC1’i çalışır durumda tutar. Bir hücrenin GATOR2’si, bol miktarda besine sahip olduğunda mTORC1’i açar. Düşük besin seviyeleri GATOR1’in mTORC1’i kapatmasına neden olur. Belirli amino asitlerin sınırlandırılmasıyla bu beslenme sinyali engellenir.
mTORC’yi engellemeye yönelik önceki girişimler, kansere neden olan sinyallerini engellemeye odaklanmıştır. Ancak insanlar bu inhibitörleri almayı bıraktığında, olumsuz etkileri geri dönüyor ve kanser geri geliyor. Çalışmaya göre, düşük proteinli bir diyetle amino asitleri kısıtlamak, mTORC’yi inhibe etmek için alternatif bir yöntem sunuyor.
“Besinlerin mTORC regülasyonunda oynadığı rolün farkında olmamıza rağmen, mTORC ile doğrudan nasıl iletişim kurduklarından emin değildik. Onkojenik sinyal yolunun ve besinsel sinyal yolunun her ikisinin de mTORC’yi kontrol etmek için çok önemli olduğunu bulduk” diyen Rogel Kanser Merkezi’nde araştırmacı ve çalışmanın ilk yazarı Sumeet Solanki, sözlerini şöyle sürdürdü.
Amino asitlerin sınırlandırılması kanserin yayılmasını önledi ve hücre ölümünü artırdı; bu da hücrelerde ve fareler üzerinde yapılan araştırmalarla desteklendi. Ek olarak, kolon kanseri hastalarından alınan doku biyopsilerini incelediler ve yüksek mTORC göstergelerinin daha kötü sonuçlar ve artan kemo direnci ile ilişkili olduğunu ortaya koydular. Solanki’ye göre bu durum, bu belirteci taşıyan hastalar için tedaviyi uyarlama şansı sunabilir.
“Tedavinin tek yolu düşük proteinli bir diyet olmayacaktır. Kemoterapi gibi başka bir tedaviyle eşleştirilmesi gerekir” dedi Solanki.
Düşük proteinli bir diyet, kanser hastalarının sıklıkla maruz kaldığı kas zayıflığı ve kilo kaybını ağırlaştırma tehlikesi taşır.
“Kanser hastaları için uzun süreli protein kısıtlaması optimal değildir. Bununla birlikte, kemoterapi ya da radyasyonun başlangıcı gibi hastaların bir ya da iki hafta boyunca düşük proteinli bir diyet uygulayabileceği belirli zamanlar varsa, bu tedavilerin etkinliğini artırabiliriz” diye ekledi Shah.
Amino asitleri sınırlamak için bu terapötik pencere kavramı daha ileri çalışmalarla geliştirilecektir. Ayrıca, araştırmacılar bir inhibitörün GATOR komplekslerinin oluşmasını engelleyip engelleyemeyeceğini ve bu yolakların tedavi direncine nasıl yol açtığını araştıracaklardır.
Kaynak: University of Michigan
