Dünya genelinde eğitim sistemleri ile ilgili özellikte de fen eğitimini ilgilendiren yazıları ve kaynakları takibe aldığımız için dikkatimizi çeken bir yazıyı size aktarmak istiyorum. Alt başlığımız, 11 yılını NASA astronotu olarak geçiren ve Challenger kazasından sonraki ilki de dahil olmak üzere üç uzay görevinde uçan bir astronomi araştırmacısı olan George “Pinky” Nelson’ın sık sık yaptığı bir açıklamayı aktarıyor.
NASA’daki görevinden sonraki on yıllarda, kariyerini genişletti ve bilim araştırmaları, mühendislik ve bilim eğitimi alanlarını destekledi – diğer rollerin yanı sıra Batı Washington Üniversitesi’nde fizik profesörü ve Amerikan Derneği’nin direktörü olarak ta görev yaptı.
Advancement of Science’s Project 2061 için, bilim eğitimini geliştirmeye odaklanan uzun vadeli bir Ar-Ge girişimi. Nelson’ın bilgili bakış açısı, fen eğitim sistemini geliştirmenin zorluğunun altını çiziyor.
Ülkemizde konuşulduğu üzere yani fen eğitiminin zorluğu ve nasıl verilmesi gerektiği aslında tüm dünya üzerinde sürekli olarak tartışılması devam eden bir sorun.
Fen okuryazarlığını ve fen eğitimini geliştirmeye yönelik çabalar, son yıllarda birçok zorlukla karşı karşıya kaldı.
Örneğin ABD’de 2001 tarihli No Child Left Behind Yasası fen eğitimi uygulamalarında uzun süredir gecikmiş değişiklikleri zayıflatan ve durduran yüksek riskli bir test programını vurguluyordu. Bu da öğretmen ve okul özerkliğini aşındıran bir sistemdi.
Fizikçiler yani bizler; kendilerinin ve kuruluşlarının eğitim faaliyetlerine katılımının önemini ve değerini giderek daha fazla anladıkça bu eğilim aslında değişebilir. Yazının ana fikrini katılırsınız ya da katılmazsınız. Ancak global ölçekte eğitim sorunları aslında tüm genelinde ortak.
Eğitim faaliyetlerine katlım her kurumda olduğu gibi eğitim kurumlarında da kişisel memnuniyeti arttırmasının yanında ve kuruluşlarının topluluklarıyla olan bağlarını güçlendirecektir.
Dahası, bu faaliyetler fon sağlayıcıların gerektirdiği “daha geniş etki” kriterlerini karşılayabilir veya bilimsel yöntem ve sonuçlara ilişkin bilgileri yaymak için kurumsal yükümlülükleri de karşılayabilir.
Bu makalede, fizikçileri dünya çapında fen öğretimi ve öğrenimini geliştirmek için devam eden çabalara katılmaya teşvik eden bazı eğilimleri vurgulayacağız.
Yeni olmasa da, bu eğilimler bilim insanlarının ve kuruluşlarının yeniden dikkatini ve ilgisini çekiyor. Çabalar, fen eğitimi ekosisteminin karmaşıklığını tanıyan geniş sistem tabanlı bir yaklaşıma odaklanmaktadır.
Fizikçiler, araştırmaya dayalı en iyi pedagojilerin temeli ile okullarda, okul dışı programlarda, uluslararası etkinliklerde ve fen okuryazarlığını geliştirmek için tasarlanmış diğer etkinliklerde ortaklık rollerine adım atabilirler.
O halde başlayabiliriz. Sizinle bu yazımızda fazla uzatmadan beş maddeden ilkini paylaşacağım.
1) En iyi uygulamaları kullanma
Eğitim dönüşümünün zorluklarına ilişkin bilgimiz, yenilikçi fen eğitimi projelerini tasarlama, uygulama ve değerlendirme konusunda onlarca yıllık deneyimden gelmektedir.
Okul öncesi çocuklarından yaşlı yetişkinlere kadar izleyicilere ulaşmak için yeni ve deneyimli öğretmenler, müze eğitimcileri, eğitim araştırmacıları ve eğitim geliştirme ekipleriyle işbirliği yapılması gerektiğini ön sırada söyleyebiliriz.
Ayrıca dünya çapında çeşitli bilim, mühendislik ve eğitim meslek toplulukları ve hükümetler ve sivil toplum kuruluşları ile çalışmak
Ulusal laboratuvarlarda, üniversitelerde ve endüstriyel araştırma tesislerinde bilim insanlarıyla yaptığımız çalışmalarda, eğitim çalışmalarımızda nasıl daha etkili olabileceğimize dair birçok ders aldık ve bunları işimize uyguladık.
Eğitim alanındaki deneyimlerimizden biliyoruz ki, fizikçilerin en büyük başarıyı ve eğlenceyi, hedef kitleleri ve ihtiyaçları konusunda iyi hazırlandıklarında elde ettiklerini biliyoruz.
Birçok bilim insanı anaokullarında, ilk ve orta okullarda, okul sonrası kulüplerde ve müzelerde öğretme ve öğrenme için en iyi uygulamalara aşina değildir. Neyse ki, farklı ortamlarda öğrenme üzerine kapsamlı araştırmaları özetleyen yüksek kaliteli ücretsiz kaynaklar mevcuttur.
İlk kez dahil olan veya katılım düzeylerini artırmak isteyen bilim insanları için süreci kolaylaştırmak istedik.
Bu amaçla okul öncesi eğitim alanlarını kapsayan fen eğitimi ekosisteminin bir bölümünü desteklemek ve bunlarla etkileşim kurmak için en iyi uygulamalara ilişkin bir araştırmayı yakın zamanda tamamladık. Kapsam alanımız lise öğrencileri idi.
İncelememiz astronomiye özgü olsa da, önerilerin çoğu bilim ve mühendislik eğitiminin tüm alanları için geçerlidir. Bu makale boyunca bilim adamları için en yararlı olan en iyi uygulamalardan birkaçını vurgulayacağız.
Diğer yazımızda buluşmak üzere.
Hasan Ongan – Fizik Öğretmeni
Kaynak: physicstoday.scitation.org/doi/10.1063/PT.3.4833
