Kozmik genişleme hızının iki ölçümü arasındaki bir uyumsuzluk, karanlık enerjideki bir erken-Evren sıçraması ile çözülebilir, ancak bu kuasar spektrumları çalışmaları ile çelişecektir.
Şimdi nedir bunlar biraz teknik bilgi verelim.
Kozmik genişleme hızını hesaplamak için kullanılan iki tekniğin sonuçları arasındaki fark Hubble gerilimi olarak bilinir. Evrenin tarihinin erken dönemlerinde karanlık enerjide bir zirve olduğunu varsaymak bu gerilimi hafifletmeye yardımcı olabilir. Ancak “erken karanlık enerjinin”, galaksilerin ve diğer büyük ölçekli yapıların büyüme hızını değiştirmek gibi istenmeyen sonuçları da olabilir.
Columbia Üniversitesi’nden Samuel Goldstein ve arkadaşlarına göre, erken karanlık enerji teorisi, Lyman-α ormanı olarak adlandırılan kuasar spektrumlarındaki bir dizi soğurma çizgisinin gözlemleri ve tahminleri arasında bir tutarsızlığa da neden olabilir.
Bu parlak kuasistellar nesnelerin yakınındaki hidrojen gazı kümeleri kuasarlardan gelen ışığı emerek Lyman-α orman çizgilerinin oluşmasına neden olur.
Hidrojen kümelerinin uzaysal dağılımı veya belirli bir hacimde bulunması gereken belirli büyüklükteki kümelerin sayısı kozmolojik modellerle tahmin edilebilir. Ayrıca, bu tahminler Lyman-α orman verileriyle karşılaştırılabilir. Goldstein ve arkadaşları bu tür bir karşılaştırmayı erken bir karanlık enerji modeliyle gerçekleştirmiştir.
Araştırmacılar, karanlık maddenin yoğunluğu ve ilkel madde salınımlarının yoğunluğu gibi diğer kozmolojik parametreleri ayarlamanın yanı sıra, erken karanlık enerjinin yoğunluğunu da değiştirdi. Ekibin modeli, mevcut Lyman-α verileriyle eşleşmek için erken karanlık enerjinin erken Evren’in enerji bütçesinin %3’ünden daha az olmasını gerektiriyordu. Bu, Hubble gerilimini çözen senaryolarda önerilen %10’dan önemli ölçüde daha azdır. Goldstein’a göre bulgular “erken karanlık enerji konusunda bugüne kadarki en katı kısıtlamaları” sağlıyor.
