Diğer galaksilerin daha eski ve daha büyük manyetik yapıları bizimkine oldukça benziyor. Gökbilimciler bu yılın başlarında Samanyolu galaksisinin çekirdeğini çevreleyen yaklaşık 1.000 manyetik filament bulduklarını bildirdiler. Bu yapılardan bazıları kırk yıldır biliniyor olsa da, bilim insanları henüz bunlara yeterli bir açıklama getirebilmiş değil. Sayısız ek yapının keşfi, sorunun karmaşıklığını daha da arttırdı. Şimdi benzer oluşumlar daha uzaklarda keşfedildiğine göre, gökbilimciler iki olası açıklama olduğuna inanıyorlar.
Uzayda manyetik alanlar aslında oldukça yaygındır, bu yüzden o kadar da gizemli değillerdir. Yine de bu manyetik filamentler oldukça gariptir. Bunları tespit etmek için radyo dalgaları kullanılıyor; ancak sıradan teleskoplar tarafından görülebilselerdi, mercek saçla kaplı gibi görünürdü.
Daha uzak mesafedeki teleskopları kullanan araştırmacılar, Dünya’dan bir milyar ışık yılı uzaklıktaki bir galaksi kümesini çevreleyen filamentler buldular. Çok sayıda aktif radyo galaksisi, bu bölgeyi evi olarak gören binlerce galaksi arasında yer alıyor. Bunlar, Samanyolu’nun merkezinde gözlemlenenlerden hem daha yaşlı hem de daha büyük olan manyetik filamentlerin gelişimi için ideal ortamlar olarak görünmektedir.
Northwestern Üniversitesi’nden Farhad Yusef-Zadeh yaptığı açıklamada şunları söyledi: “Kendi Galaktik Merkezimizdeki filamentler hakkında çok şey biliyoruz ve şimdi dış galaksilerdeki filamentler yeni bir ekstragalaktik filament popülasyonu olarak ortaya çıkmaya başlıyor.” “Çok farklı çevrelere rağmen, her iki filament popülasyonu için temel fiziksel mekanikler karşılaştırılabilir. Nesneler birbiriyle ilişkilidir, ancak Samanyolu dışındaki filamentler daha eski, daha uzak -hem zaman hem de uzay açısından- çok uzak kuzenlerdir.”
Samanyolu’nun konumu ve diğer konumlar, galaksilerin merkezlerinde bulunan süper kütleli kara delikler ile beslenme çılgınlığına girdiklerinde ortaya çıkan malzeme jetleri arasında bir ilişki olduğuna işaret ediyor.
Galaksi kümesinin filamentleri Samanyolu’nunkilerden 100 ila 10.000 kat daha uzun olup, bazılarının uzunluğu 700.000 ışık yılına ulaşmaktadır. Samanyolu’nda filamentler yaklaşık 150 ışık yılı uzunluğunda ve süper kütleli kara deliğimiz Sagittarius A*’nın yakınında yükseliyor. Bu Samanyolu’nun tamamından 4-5 kat daha büyüktür. Elektrik yüklü parçacıkların oluşması çok uzun zaman almış olmalı.
Zadeh, “Galaktik Merkezimizdeki filamentler üzerinde uzun yıllar çalıştıktan sonra bu inanılmaz güzellikteki yapıları görmek beni çok mutlu etti” dedi.
Bu filamentler evrenin diğer bölgelerinde de keşfedildi, bu da evrensel bir olayın gerçekleşmekte olduğunu gösteriyor.
Samanyolu’nda görülmeyen bir özellik, ekstragalaktik filamentlerin kara delik jetinin yoluna kabaca 90 derecelik bir açıyla var gibi görünmesidir. Bununla birlikte, aynı yöntemleri kullanarak enerji taşırlar ve yerel filamentlerimizle aynı uzunluk / genişlik oranına sahiptirler.
Bir olasılık, bir gaz bulutunun, dönen bir galaksi tarafından üretilen elektrik yüklü parçacıkların galaktik rüzgarı ile etkileşime girmesidir. Sonuç olarak, manyetik filamentler için ideal olan kuyruklu yıldız benzeri bir kuyruğa sahip bir yapı ortaya çıkar.
İkinci hipotez, türbülanslı bir ortamın zayıf bir manyetik alanın varlığında girdaplar üreterek ipliksi yapıları doğurduğu simülasyonlara dayanmaktadır.
Bu yapıların uzay ve zamanda şimdiye kadar var olması şaşırtıcıdır, ancak neler olduğunu tam olarak anlamak için daha fazla gözleme ihtiyaç vardır.
Zadeh şöyle devam etti: “Galaksimizin dışındaki tüm bu ipliksi yapılar gerçekten çok eski. “Neredeyse evrenin tarihindeki farklı bir zamana ait gibi görünüyorlar, ancak yine de Samanyolu sakinlerinin filamentlerin ortak bir atayı paylaştığını bilmelerini sağlıyorlar. Bunu şaşırtıcı buluyorum.”
Kaynak: iflscience – DR. ALFREDO CARPINETI
