Hayvan beyinleri bir şekilde ayna-simetrik sinir ağlarına sahiptir ve asimetrilerin daha yüksek bilişsel yeteneklere sahip türlerde daha yaygın olduğu varsayılmaktadır. Bu varsayım, daha sofistike sinirsel görevlerin ayna-simetrik sinir devrelerini beynin sadece bir tarafında var olan devrelere dönüştürme yeteneğine sahip olduğu yönündeki köklü bir hipoteze dayanmaktadır. İspanya’daki Ulusal Biyoteknoloji Merkezi’nde Lus Seoane tarafından oluşturulan matematiksel bir model şimdi bu teoriyi desteklemek için kullanıldı. Çalışmanın bulguları, bilişsel açıdan zorlayıcı işlerin yanı sıra hastalık veya yaşlanmanın beynin yapısını nasıl değiştirebileceğine ışık tutabilir.
Kollar ve bacaklar gibi ayna simetrik vücut bileşenlerini düzenlerken, ayna simetrik bir sinir ağı faydalıdır. Ayrıca, beynin her iki tarafında da yedek devrelerin bulunması hesaplama doğruluğunu artırabilir ve devrelerden birinin arızalanması durumunda bir yedekleme sağlayabilir. Bununla birlikte, bu tür bir çoğaltmanın yedekli yapısı daha yüksek enerji kullanımına neden olabilir. Bu değiş tokuş çok önemli bir soruyu ortaya çıkarmaktadır: Sinir ağı tarafından yürütülen bilişsel süreçlerin karmaşıklığı ayna simetrisinin ideal seviyesini etkiler mi?
Seoane’nin hipotezine göre, bir nöronal devre her zaman tamamen ayna simetrik olmalı veya tamamen beynin bir tarafına lokalize olmalıdır. Daha da önemlisi, iş zorluğundaki bir artışın bu iki düzenleme arasında nasıl bir değişikliğe neden olabileceğini göstermektedir. Bu değişim biyolojik evrim ilerledikçe ya da beyin yaşla birlikte değiştikçe gerçekleşebilir. Seoane’ye göre, bu çalışma beyindeki ayna simetrisine odaklanmış olsa da, bulgular beynin aynı tarafında bulunanlar gibi çoğaltılmış sinir devrelerinden oluşan herhangi bir grup için geçerlidir.
Kaynak: physics aps org
