İkili süper kütleli bir kara delik sisteminde, karanlık madde kendileriyle etkileşime girerek sistemden çok fazla momentum çekerse kara delikler birleşebilir.
Evrenin her yerinde yerçekimsel dalgaların “uğultusu” duyulabiliyor. Bilim insanları uğultuların kaynağının süper kütleli kara delik birleşmeleri olduğunu düşünüyor ancak henüz hiçbir model bu olayların fiziğini yakalayamadı.
Toronto Üniversitesi’nden Gonzalo Alonso-Álvarez ve meslektaşları, belirli bir tür karanlık maddenin iki kara delik arasındaki etkileşimlere aracılık ettiğini ve bunun da birleşmeleri kolaylaştırdığını öne sürdü.
İki süper kütleli kara delik, yörüngelerinde büyük miktarda momentum kaybetmedikçe içe doğru spiral çizip birleşemez. Momentum kaybı, kara delikler birbirinden yeterince uzakta olduğunda, geçen yıldızlarla çekimsel etkileşimlerin bir sonucu olarak meydana gelebilir. Yerçekimi dalgalarının oluşumu yaklaştıklarında meydana gelir.
Araştırmacılara göre, ara rejim sırasında, kara deliklerin birbirinden yaklaşık 0,3-3 ışıkyılı uzaklıkta olduğu durumlarda, sistem karanlık madde ile çekimsel etkileşimler nedeniyle momentum kaybı yaşayabilir. Kara delikler, karanlık maddenin yoğun bölgesinde kaldıkları sürece momentum kaybı mekanizmalarını sürdürebilirler. Ancak Alonso-Álvarez ve meslektaşlarının işaret ettiği gibi, karanlık madde teorilerinin çoğuna göre, bu mekanizma çalışmaya başladığında yoğunluk hızla azalıyor.
Alonso-Álvarez ve meslektaşlarına göre, karanlık madde parçacıkları birbirinden dağılabilirse sorun ortadan kalkacak. Hipotezlerine göre bu dağılım, karanlık madde parçacıklarının momentum kaynaklı dağılımını, ilhamın devam etmesi için gereken yoğunluğun parçacıklar arasındaki yerçekimsel çekim tarafından korunmasını sağlayacak kadar azaltır. Geçmişte, gökbilimcilerin karanlık madde halelerinin şekilleri, bu tür kendi kendine etkileşime giren karanlık maddeyi içeren modeller tarafından doğru bir şekilde tahmin ediliyordu.
