İnsanlar olarak özgürlüğümüzü seviyoruz. Bizler de bu özgürlükleri gasp etmek için bir kafes, hapishane ve diğer kutuları yaratan insanlarız. İnsanların ironisi bu. Bugün hayatımıza bilim kurgudan da esinlenerek bir kafeste (test tüpleri) başladığımızı ve (şanslıysak) bir tabutta son bulduğumuzu söyleyerek başlayalım. Ama bir kapsülün içinde kilitli kalır ve oksijen aklımızdan daha hızlı tükenirse, bu dehşeti hayal edebiliyor musun? Alexandre Aja’nın Fransız filmi Oxygen’de (Oxygène) tasvir ettiği korku türü budur.
Oxygen (Oksijen) Filmi Konusu
Bir kadın hava geçirmez bir tıbbi kriyojenik ünitede uyanır, kapana kısıldığını ve ünitenin oksijen seviyelerinin hızla düştüğünü keşfeder. Kadın hafıza kaybından acı çekmekte, kim olduğunu veya oraya nasıl geldiğini hatırlamıyordur.
M.I.L.O. (Tıbbi Arayüz İrtibat Görevlisi) adlı gelişmiş bir yapay zeka tarafından desteklenmektedir ve ancak kriyo ünitesinin yönetici kodu olmadan açılmasına da mümkün olamamaktadır.
Kadın MILO’yu kullanarak kapsülün dışına iletim yapabilmekte ve acil servislerle iletişim kurabilmektedir. İletişim kurduğu kişilere kriyo ünitesinin iç kısmına basılmış model ve seri numarasını verir. Üretici ile iletişime geçildiğinde, ünitenin üç yıl önce imha edildiği söylenmiştir.
Anılarını hatırlayamadığı için yapay zeka bilgisayarında resim ve makaleler arayarak geçmişiyle ilgili ipuçları arar. Elizabeth Hansen adını bulur. Kriyojenik bir doktor olduğunu anlar. Sosyal medyasına girerek kocası Léo Ferguson’u ve irtibat numarasını bulur, ancak aradığında telefona bir kadın cevap verir. Kadına Léo’nun karısı olduğunu söyler ve onunla konuşmak ister. Kadının kafası karışır ve telefonu kapatır.
Oksijen seviyesi düşmeye devam ettikçe, halüsinasyon görmeye başlar ve kapsülü açmaya çalışır, ancak bu seferde bir elektrik çarpılmasına maruz kalır. Daha sonra polisten bir geri arama alır, ancak polis ondan bir şey sakladıklarından şüphelenir ve bağlantı kesilir. Daha önce kocasını ararken telefona çıkan kadın kocasının öldüğünü söyler. Ayrıca ona bölmeyi açması için yönetici kodunu verir, ancak bölmeyi açamayacağını yoksa öleceğini söyler. Elizabeth kodu kullanır ve yerçekimi olmadan yüzmeye başlar.
Kısa bir açıklamadan sonra, 14 ışıkyılı uzaklıkta bir gezegene 34 yıllık bir yolculuk için hiper-uykuya yerleştirildiği ortaya çıkmıştır.
Gizli görevi, ölümcül bir virüs nedeniyle insanlığın yakın gelecekte neslinin tükeneceği için yeni bir gezegene seyahat etmektir. Virüs ayrıca kocası Léo’yu da öldürmüştür.
Kadın kapsülün içinde uyanma sebebinin bir işlemcinin aşırı ısınmasından kaynaklandığını anlar. İşlemcinin işlevlerini başka bir işlemciye yönlendirmesi gerektiğini fark eder.
Ancak veriler kapasiteyi aştığı için başlangıçta başarısız olur. Zaman geçtikçe ve oksijen seviyesi düşerken, kapsülü açmaya çalışarak intihara hazırlanır.
Kısa bir süre sonra, Léo’nun da yaklaşık 10.000 kişiyle birlikte hasarlı uzay gemisinde aşırı uykuda olduğunu keşfeder, ancak alnında daha önce sahip olduğu bir yara izinin olmadığını fark eder. Daha fazla araştırma üzerine, onun yaşlı bir versiyonu tarafından sunulan bir video aracılığıyla, orijinal Elizabeth Hansen’in kişiliğinin ve Léo’nun anıları da dahil olmak üzere anılarının implante edildiği bir genetik klon olduğu ortaya çıkmıştır. Yeryüzünde konuştuğu kadın, asıl ve artık yaşlı olan Elizabeth Hansen’dir.
MILO, var olmayan bir hayatta kalma şansı nedeniyle bir ötenazi protokolünü etkinleştirir, ancak Elizabeth’in klonu onu devre dışı bırakmayı başarır ve işlemcinin işlevlerini başarılı bir şekilde yönlendirir ve tekrar hiper uykuya alınır.
Son sahne, Léo ve Elizabeth’in yeni gezegendeki klonlarını gülümseyerek, birbirlerine sarılarak göstermektedir.
Kaynak: Wikipedia
