Metroloji, farklı, eşit aralıklı spektral çizgilerin koleksiyonları olan frekans taraklarıyla devrim yaratmıştır. Özellikle, zaman ve mesafenin son derece hassas ölçümlerini mümkün kılınmıştır.
Geleneksel düşünceye göre, bir frekans tarağı oluşturmak için bir sistemin en az iki dalga modunu birbirine bağlamak gerekir. Ancak, Almanya’daki Konstanz Üniversitesi’nden Jana Ochs ve meslektaşları yakın zamanda sadece bir moda ihtiyaç duyan bir tarak geliştirdiler. Bu özellik, tarağa modifiye edilmesi kolay ve az elektrik gerektiren bir yapı gibi avantajlar sunuyor.
Frekans tarakları oluşturmak için mekanik titreşimler de kullanılabilmesine rağmen, bunu yapmak için genellikle ışık kullanılır. Bu durumda, her spektral çizgi ayrı bir titreşim frekansına karşılık gelir. Fononik taraklar olarak adlandırılan bu taraklar, optik tarakların aksine, yerinde ayarlanabilmektedir. Şimdiye kadar iki veya daha fazla titreşim modunun doğrusal olmayan bir bağlantısı ile üretilmişlerdir.
Nanomekanik rezonatör, Ochs ve çalışma arkadaşlarının araştırmaları için kullandıkları küçük, titreşimli bir cihazdır. Bu aygıtta bulunan tek titreşim modu, döngüsel olarak sağlanan harici bir itici güç tarafından uyarılır. Bu tahrik modu, hem genlik hem de faz açısından son derece doğrusal olmayan düşük frekanslı salınımlar sergiliyor. Bu salınımlar cihazın titreşimini değiştirdiğinde fononik bir tarak oluşuyor.
Bilim insanları, itici gücün frekansını ve gücünü değiştirerek tarağın spektral çizgilerinin sayısını ve aralığını değiştirebileceklerini keşfettiler. Onlara göre, araştırmaları frekans tarakları oluşturmak için yeni bir teknik ortaya koyuyor ve doğalarına ışık tutuyor. Ekip, bu sürecin nasıl işlediğini tam olarak anlamak için daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurguluyor.
Kaynak: physics.aps.org/articles/v15/s159
